Yaşam ne kadar kolay geliyordu eskiden.şimdi bakıyorum hayatıma yaşamla boğuşuyormuşun aslında bazen kendimi kaybediyorum yaşama tutunmak istiyorum.varlığımı kendimi tanımak hayata güzel şeylerle bakmak istiyorum.
derdim büyüktü sıkıntılıydım okula gitmek bana zor geliyordu araya da bayram girince bırakmak aklıma takıldı sanki galiba ben okulu bırakıyorum...evet evet kesinlikle ben okulu bırakıyorum.sebebi açık ve belli 2 yıl boşu boşuna zaman kaybı çalışmak ve iyi bir okula gitmek en mantıklısı... hayat devam ediyor ne zaman ne olacağımız belli değil hayatı dolu ve istediğimiz gibi yaşamak varken neden 2 yılımızı boşuna haciyan edelim.benim bildiğim üniversite 4 yıl okunu 2 yılda neymiş diyenler doğru söylüyorlar.2 yıl zaman kaybı en iyisi ben okulu bırakayım.
bugun okula gitmek gelmiyor içimden sanki okul bende uzaklaşıyor bende okuldan.bide şu var aslında bayrama giriyoruz okula gitmesem zararı olmaz diye düşündüğümde de belki... okulu okumak bana zor geliyor olsa gerek sıkılıyorum okuldan sevemiyorum okulu, garip geliyor okumak bana; ama mecbur hissediyorum kendimi okumak zorundaymışım gibi hissediyorum.soruyorum kendime okumasam olmaz mı diye ? cevabını yanıtlıyorum hemen okumasam olmaz diye... nedeni belli çünkü ileriye dönük projelerim var onları yapmam gerekiyor bunun içinde okumak şart geliyor.okumayı seviyorum artık buraya yazınca ferahlıyorum sanki...
Sosyal ağlarda zaman geçirmeyi sevenlerdenim bende... geziyordum sayfalarda ölece bir yazı okudum hoşuma da gitmişti aslında yazıda şöyle bir şey yazıyordu " haya'T' ile haye'L' arasındaki tek far 'TL' di yazmışlar bana göre çok doğru bir sözdü çünkü her şey TL şart olmuştu hayalini bile tl üzerine kuruyordun.Zaman o kadar değişti ki artık parası olmayanın suratına bile bakmaz oldu kimse...
Üniversiteler neden vardır ? üniversite ortamı gezip eğlenmek için mi yoksa lise ye kadar aldığınız bilgiyi katlamak için mi vardır ? Çözemedim hala üniversiteyi, geleceğimi emin adımlar atmak için geldiğim yerde sanki beni hayattan soğutan bir ortam haline dönüştürmüştü üniversite...Geleceğe emin adımlar atmak bu kadar kolay olmasa gerek diyorum herşeyi basite almayayım diyorum ama çevrem imkan vermiyor yapacaklarıma yaptıklarıma...En iyisi ben kendi yoluma onlar kendi yoluna gitsin belki anlarım sorunun çözümünü ozaman...
Ne yapacağımı bilmiyorum neden bende bilmiyorum kafama karışık, anlam veremiyorum neden karışık düşünüyorum. anlamak istiyorum ama nafile.Etrafıma bakıyorum neler olup bitiyor diye ondan da bir sonuç alamıyorum sanki çıldıracakmışım gibi hissediyorum.Dostlarımda yardım istiyorum sanki yardım edeceklermiş gibi yalnız kalmışım bunu ben bile bilmiyorum. Yalnızlığı seziyorum içimde çabalıyorum,arıyorum dostlarımı kafam dağılsın diye ama yine yok... Hani bi şarkı var ya Yine yok diye devam ediyor onu söylüyorum kendi kendime bu gülümsetiyor beni hiç olmazsa :) Sıkıntı bazen fazla geliyor bana ama hayata bakış açımı değiştirmiyorum hiç bir zaman Olsun diyorum yine yolumu çiziyorum şeklimle...
